Ne Kadar Aptalız!

"Ne aptalız. Ne çok geri çevrilmiş davet. Ne çok söylenmemiş söz. Ne kadar çok karşılaşmamış bakış. Ne çok kez hayat yanı başımızdan gelip geçiyor da farkına bile varmıyoruz." diyordu Michele, Antonia giderken. Ömrü hayatımda izlediğim en keyifli filmlerden biriydi 'Cahil Periler'. Harem Suare ve Hamam'ın yönetmeni Ferzan Özpetek, üçüncü filmi olan 'Cahil Periler' ile bambaşka bir yer aldı zihnimde.

Bir çok arkadaşıma anlatmaya çalıştığımı hatırlıyorum; filmin alt mesajlarını, içerisinde geçen Nazım şiirinin o sahneye ne kadar yakıştığını, çoğu kez unutulan bağlılığın, varlığından belki de bihaber olunan tutkunun, size ait olmayan bir şeyleri beklemenin ne demek olduğunu.. 'Onu o kadar çok sevdim ki hastalığını bile istedim..' diyordu karakterlerden biri ve intiharın en görkemli halini ifade ediyordu, korkusuzca. 

Aşk; bir kadın veya bir erkeğe duyulan bir şuur kaybı değildir çoğu zaman. Pek çok kılıkla karşılayabilir sizi; işiniz, çocuğunuz, köpeğiniz, dinlemekten yıllar sonra bile bıkmadığınız şarkılarınız gibi.. Umarım filmi izleyen hiç kimse o bardağı yere atmak zorunda kalmaz, atsa da bardak kırılmaz.